Poranek przy Birkenau. Nowa wystawa Joanny Chrząszcz

Poranki, które zapadają w pamięć

Międzynarodowy Dom Spotkań Młodzieży (MDSM) zaprosi 23 stycznia na otwarcie wystawy fotografii Joanny Chrząszcz „Nim wstanie dzień”. To propozycja, która poprzedzi 81. rocznicę wyzwolenia Auschwitz Birkenau i pozwoli spojrzeć na Miejsce Pamięci z niezwykle osobistej perspektywy. 

Widzowie zobaczą cykl czarno-białych zdjęć powstałych podczas porannych przejść od Bramy Śmierci do baraku, gdzie autorka pracuje przy konserwacji.

Godzinę otwarcia organizatorzy podadzą na stronie MDSM, ekspozycję będzie można zwiedzać do 28 lutego w Domu Ciszy przy ul. Legionów 11.

Dziesięć lat patrzenia na to samo miejsce

Zdjęcia tworzą zapis codziennej drogi, ale też zapis sposobu radzenia sobie z obciążeniem pracy w miejscu tak szczególnym. 

„To forma dokumentowania rzeczywistości, próba uchwycenia tego, czym to miejsce żyje współcześnie” - mówi Joanna Chrząszcz. 

W fotografii artystki ważna staje się obecność przyrody, która rządzi się własnym rytmem i konsekwentnie zaznacza swoją obecność.

W osobistym komentarzu Joanna Chrząszcz opisuje proces powstawania cyklu. 

„Tutaj pracuję od 10 lat, w konserwacji. Tutaj zaczyna się mój dzień pracy. Tutaj wszystkimi zmysłami odczuwam to co się wydarzyło i co dzieje się teraz. Miejsce to o poranku, nim pojawią się turyści, rządzi się swoimi szczególnymi prawami” - podkreśla.

Dodaje też, że obecność zwierząt i poranne zjawiska natury stały się dla niej znakiem trwania. 

„Bażanty, sarny, lisy, zające i wszystkie dokonujące się w ciszy poranka zjawiska świata przyrody są dla mnie dowodem zwycięstwa życia, życia które tutaj było tak bardzo nieszanowane”.

„Wystawa jest opowieścią o poranku, o śpiewie ptaków, o otulającej chłodem mgle, o zapowiedzi upalnego dnia, o tym co w życiu ważne... o życiu” - uzupełnia autorka.

Przestrzeń do refleksji

Zdjęcia nie próbują narzucać interpretacji. Autorka zostawia odbiorcy miejsce na własną reakcję, własne skojarzenia i własną odpowiedź na pytanie o współczesną obecność tego miejsca. 

To kadry, które jednocześnie łączą dokument i poetycki zapis obserwacji, prowadząc do refleksji o czasie, trwaniu i pamięci.

Fot. Joanna Chrząszcz