OŚWIĘCIM. Lekcja internetowa Muzeum Auschwitz w nowych językach

Lekcja internetowa „Auschwitz - obóz koncentracyjny i zagłady”, dostępna jest w kolejnych czterech językach. Do polskiego i angielskiego dołączył arabski, hiszpański, perski i portugalski. E-learning porusza najważniejsze tematy z historii niemieckiego nazistowskiego obozu.

W obszernym kompendium wiedzy z zakresu historii obozu Auschwitz można znaleźć między innymi najważniejsze fakty i daty, przedstawione w formie wykładu. Pomysłodawcy przygotowali również zbiór tekstowych, dźwiękowych i filmowych relacji byłych więźniów, wzbogaconych o współczesne i historyczne relacje. Pomaga to w samodzielnej edukacji, dającej efekty podczas wizyty w Miejscu Pamięci.

Wybór zależy głownie od frekwencji odwiedzających, którzy posługują się danym językiem. Jak twierdzi Andrzej Kacorzyk, dyrektor Międzynarodowego Centrum Edukacji o Auschwitz i Holokauście, ważnym elementem jest również fakt, do jak dużej liczby osób może trafić przekaz, dzięki udostępnieniu go w danym języku. Przykładem może być wersja hiszpańska i portugalska, która jest próbą dotarcia z wiedzą o Auschwitz do ludzi z Ameryki Łacińskiej, którzy z powodu odległości nie mogą przylecieć do Polski.

- Przetłumaczenie lekcji na arabski i perski ma zdecydowanie inny wymiar. Jeśli chodzi o liczbę odwiedzających, to cały obszar państw arabskich oraz Iran niemal nie istnieje w naszych statystykach. Jednocześnie zdajemy sobie sprawę, że często to właśnie tam historia Holokaustu przedstawiana jest w bardzo zniekształcony sposób, albo wręcz poddawana jest w wątpliwość i wykorzystywana politycznie. Młodzi ludzie, którzy nie władają językiem angielskim, moim zdaniem powinni mieć możliwość zdobycia rzetelnej wiedzy - tłumaczy Kacorzyk.

Autorami lekcji są Jacek Lachendro i Piotr Setkiewicz. Nauka składa się z dwóch części. Pierwsza dotyczy Auschwitz jako obozu koncentracyjnego. Poruszane są wówczas tematy założenia, rozbudowy, funkcjonowania i grupy więźniów. Część druga dotyczy masowej zagłady Żydów. Podzielona jest na kilkanaście rozdziałów, dotyczących nie tylko budowy i funkcjonowania Komor gazowych i krematoriów, ale także więźniów Sonderkommando, maskowania zbrodni i liczby ofiar.