OŚWIĘCIM. Kawalerowie Orderu Odrodzenia Polski gościli u prezydenta Marszałka

Anatoliusz Bielski

Ma 67 lat i mieszka w Zaborzu. Był współorganizatorem pomocy finansowej wśród mieszkańców Oświęcimia na pomoc rodzinom uwięzionym w Radomiu w 1976 roku. W sierpniu 1980 roku był inicjatorem powołania Wolnych Związków Zawodowych w Zakładach Chemicznych w Oświęcimiu (ZChO) ? przedsiębiorstwie liczącym wówczas około 12 tysięcy pracowników.

Był współzałożycielem NSZZ ?Solidarność? w ZChO oraz na terenie Oświęcimia. Z chwilą ogłoszenia stanu wojennego po nawiązaniu kontaktów z działaczami z Nowej Huty na terenie ZChO wraz z innymi członkami związku stanął na czele protestu sprzeciwiając się nieprawnym decyzjom Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego.

15 grudnia 1981 roku został aresztowany i internowany. Po zamianie internowania na ponowny areszt oraz licznych procesach sądowych w lipcu
1983 skazano go wyrokiem Sądu Najwyższego w Warszawie za organizacje protestów po 13 grudnia 1981 roku na karę roku więzienia w zwieszeniu na pięć lat oraz grzywnę w wysokości 40 tysięcy złotych (oskarżycielem był prokurator Prokuratury Centralnej - S. Kołodziej oraz oświęcimski prokurator - Pasierbiewicz). Pobyt w więzieniu przypłacił chorobą. Pomimo gróźb i szykan zarówno wobec niego jak i jego rodziny do 1989 roku prowadził jawną uświadamiającą działalność społeczną i polityczną na terenie Ziemi Oświęcimskiej, za co był wielokrotnie zatrzymywany i doprowadzany do Komendy Miejskiej Milicji Obywatelskiej w Oświęcimiu oraz przesłuchiwany przez funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa w Oświęcimiu i Bielsku Białej.

Aktywnie działał w duszpasterstwie ludzi pracy współorganizując wykłady o tematyce społecznej i niepodległościowej. Po powstaniu Komitetów Obywatelskich w Polsce w 1989 r. w Oświęcimiu nie został dopuszczony do ich działalności przez ich organizatorów, w których składzie także zasiadali funkcjonariusze SB - wcześniej dokonujący prześladowań lokalnej opozycji.

W późniejszym okresie przeciwstawiając się bezprawiu podjął działania wspomagając Porozumienie Centrum oraz Ruch Odbudowy Polski.
W 1991 roku wyrok Sądu Najwyższego został uchylony bez zwrotu jakichkolwiek kosztów oraz odszkodowania za poniesione szkody materialne i moralne.

Józef Urbańczyk

Ma 67 lat i również mieszka w Zaborzu. Był inicjatorem powołania WZZ w Zakładach Chemicznych w Oświęcimiu i współzałożycielem NSZZ ?Solidarność? w ZChO, a także przewodniczącym Komitetu Założycielskiego oraz współzałożycielem Międzyzakładowego Komitetu Założycielskiego Wolnych Związków Zawodowych, a następnie NSZZ ?S? Podbeskidzie w Bielsku-Białej, organizatorem delegatury NSZZ ?S? w Oświęcimiu. Jeszcze przed oficjalnym ogłoszeniem stanu wojennego

12 grudnia 1981 roku aresztowany, następnie internowany w więzieniu w Jastrzębiu-Szeroka. Do 1989 rou prowadził jawną uświadamiająca działalność społeczną i polityczną na terenie Oświęcimia, za co był wielokrotnie zatrzymywany oraz przesłuchiwany przez SB. Aktywnie działał w duszpasterstwie ludzi pracy.

Uczestniczył w manifestacjach organizowanych przez niepodległościową opozycję. Brał udział w kolportażu niepodległościowych wydawnictw niezależnych pochodzących ze źródeł związanych z kościołem katolickim.
W 1989 roku ponownie włączył się w reaktywowanie NSZZ ?S? oraz prace Komitetów Obywatelskich, z których później został wyeliminowany.
W późniejszym okresie podjął działalność wspomagając Akcję Wyborczą Solidarność.

Józef Urbańczyk przez kilkanaście lat był znanym sportowcem grającym w piłkę nożną w Unii Oświęcim, w Chełmku oraz innych drużynach.

Mieczysław Hajek