Filip Lichański: Dobrych interwencji było więcej

Paweł Obstarczyk  |   Piłka nożna  |   18 marca 2020 20:47

Rozmowa z Filipem Lichańskim obecnym zawodnikiem Zatorzanki i byłym bramkarzem kilku klubów z powiatu oświęcimskiego.

Na początek standardowe pytanie. Jak zaczęła się twoja przygoda z piłką nożną? W jakim klubie spędziłeś pierwszy okres twojej aktywności piłkarskiej?

,,Piłka nożna stała się częścią mojego życia od wczesnych lat szkolnych. Wtedy to podpatrywałem mecze i treningi seniorów Pogórza Gierałtowice. Nie było wt ty czasie w  klubie grup młodzieżowych, więc od kiedy skończyłem 13 lat trenowałem razem z nimi”.

Od kiedy wiedziałeś, że chcesz być bramkarzem?

,,Pierwsze moje wspomnienia związane z piłką nożną to śledzenie w telewizji EURO 92. Miało to kolosalny wpływ na to, że postanowiłem kopać piłkę, a w zasadzie ją łapać. Imponował mi Peter Schmeichel. Na lokalnych boiskach podpatrywałem Marcina Wandora, który również miał spory wpływ na wybór mojej pozycji na boisku. Odpowiadając na pytanie pamiętam, że od razu chciałem być bramkarzem.”
Jak wspominasz okres dziecięcy i młodzieżowy?
,,Z grup dziecięcych nie mam żadnych wspomnień, bo jak wspominałem w Gierałtowicach ich nie było. Później Edward Lisak, prezes klubu, wznowił działalność grupy juniorskiej. Grę w tej drużynie wspominam z wielkim sentymentem. Cieszę, że nie było wtedy telefonów czy konsol, bo mogliśmy spędzać czas z kolegami kopiąc piłkę w każdej wolnej chwili, a w okresie absencji od szkoły często od rana do wieczora. Piękne czasy.”
Dlaczego zdecydowałeś się zmienić Pogórze na Strumień Polankę Wielką?
,,Od najmłodszych lat cechowała mnie wielka ambicja, która sprawiała, że chciałem się rozwijać. Strumień był w tamtych czasach prestiżowym  jak na lokalne warunki klubem. Grał  w wyższej klasie rozgrywkowej. Dodatkowo od razu znalazłem „wspólny język” z tamtejszym prezesem – Zbigniewem Wasztylem. Grało tam sporo młodzieży, do której się wtedy zaliczałem. Pomyślałem więc, że to miejsce idealne dla mnie”.
Podsumuj czas, który spędziłeś w tym klubie.
,, Moje wspomnienia z tego okresu generalnie nie są najlepsze. Przeżywałem tam wiele wzlotów, ale więcej upadków, które w późniejszych czasie przyniosły dobry efekt. Nie czułem się na boisku najlepiej. Za to poza nim poznałem świetnych ludzi, z którymi utrzymuję kontakt do dziś. Dodatkowo sporo się nauczyłem. Myślę tu przede wszystkim o pokorze, która przydaje mi się do dziś nie tylko na boisku, ale i w codziennym życiu.”
Kolejnym twoim przystankiem był LKS Bobrek. Jak wspominasz ten czas?
,,Gra w Bobrku to czas, który wspominam bardzo dobrze. Nie chodzi mi tu tylko o awans do V Ligi, ale również o rewelacyjnych ludzi jakich tam spotkałem. Czułem od nich wsparcie w każdej sytuacji. Tam stworzył się prawdziwy kolektyw. Bardzo miło wspominam wszystkich trenerów, z którymi miałem przyjemność tam współpracować: Pana Janka Chylaszka, Jarka Chowańca i Marcina Barciaka z którym awansowaliśmy.”
Dlaczego więc zdecydowałeś się na powrót do Pogórza?
,,Jarosław Chowaniec objął tam posadę trenera. Pomyślałem wtedy, że to odpowiedni czas, aby wrócić do macierzystego klubu i pomóc mu w awansie do wyższej ligi. Taki mieliśmy plan.”
Nie grałeś w nim zbyt długo.
,,Pomimo tego, że zarząd na czele z Mirkiem Koimem bardzo się starał i stworzył nam wszystkim warunki do tego, abyśmy tylko i wyłącznie myśleli o grze w piłkę i osiągnięciu naszego celu, nie wszystko poszło według oczekiwań. Głównymi przyczynami takiego stanu rzeczy były kontuzje i braki kadrowe. W zimie zmienił się trener, a ja skorzystałem z propozycji gry w Zatorze. Widziałem szansę na powalczenie o kolejny awans do V Ligi. To się nam z resztą udało.”
Jak z kolei wspominasz pierwszy okres twojej gry w Zatorzance?
,,Po awansie do „okręgówki”  długo płaciliśmy frycowe , ale po kilku kolejkach rozpędzaliśmy się. Później było już lepiej.  Pytasz o dwa pierwsze sezony, czyli awans a później utrzymanie w wyższej lidze . Ocena może być tylko pozytywna.”
Jak ocenisz waszą grę w rundzie jesiennej?
,,Ciężka praca na treningach przynosi efekty. Zanotowaliśmy kilka wartościowych rezultatów. Uważam jednak, że nasz dorobek przy odrobinie większej koncentracji w kilku meczach mógłby być większy. „Pudło” po pierwszej rundzie było w zasięgu ręki a raczej nogi. Nie myślimy już jednak o tym, bo najważniejszy jest wynik na koniec sezonu.”
Powiesz coś o twojej grze?
,,Nie mnie to oceniać. Trzeba spytać trenera. Myślę, że chyba najgorzej nie było.”
Co uważasz za największy sportowy sukces, a co za porażkę?
,,Za sukces uważam dwa awanse do ligi okręgowej. Porażką jest to, że marzenia o grze w Lidze Mistrzów się nie spełniły.”
Czy miałeś takie interwencje lub mecz, który wyjątkowo dobrze wspominasz?
Jak wiadomo bramkarz może zanotować sto świetnych interwencji, a pamięta się mu tylko te przysłowiowe „klopsy”. Ja też pamiętam tylko takie. Jeśli jednak dobrze pomyślę, dobrych interwencji było więcej.”
A czy miałeś takie interwencje, które do dzisiaj łączą się ze złymi wspomnieniami?
,,Pierwszy mecz w lidze okręgowej w barwach Zatorzanki. Graliśmy wtedy z Brzeziną Osiek, którą trenował wtedy mój dobry kolega z drużyny Piotr Balonek. Ten mecz mógł wypaść delikatnie mówiąc lepiej. Do przerwy było 0:3, a ja zapisałem na swoje konto dwa kuriozalne błędy.”
Jakie cechy powinien mieć bramkarz, jeśli chce osiągnąć w sporcie coś więcej?
,,Dobre warunki fizyczne, wrodzona dynamika i zwinność oraz charakter do ciężkiej pracy. Przyda się także upór w dążeniu do celu. Według mnie talent to tylko początek, który niczego nie gwarantuje.
Jakie jest twoje największe sportowe marzenie?
,,Teraz to marzę już tylko o zdrowiu, bo z tym jest różnie.”
Jak oceniasz Zatorzankę Zator organizacyjnie?
,,Zatorzanka organizacyjnie wygląda znakomicie. Nie brakuje nam niczego. Dzięki staraniom prezesa Dominika Celeja i trenera Marcina Folgi możemy myśleć tylko o grze w piłkę. Marzymy jednak o budynku klubowym z prawdziwego zdarzenia. Wiem jednak, że burmistrz Zatora zobowiązał się do wybudowania go w niedalekiej perspektywie.”
Jak przebiegały przygotowania do rundy wiosennej?
,,Przygotowania do rundy przebiegały zgodnie z planem. Przede wszystkim ominęły nas kontuzje. Wykonywaliśmy zamierzony plan.”
Teraz trwa wymuszona przerwa w rozgrywkach. Czy mimo to trenujecie?
,,Każdy trenuje indywidualnie według zaleceń rozpisanych przez trenera.”
Przerwa w rozgrywkach nie wpłynie chyba pozytywnie na żadnego z was.
,,Nikt nie wie jak długo ta przerwa potrwa. Tęsknota do rywalizacji jest duża. Ciężko jest przewidzieć jak ona wpłynie na prezentowaną formę na boisku. Wiadomo jednak, że każdy rozumie powagę sytuacji w której wszyscy się znaleźliśmy. Zdrowie jest najważniejsze.

Komentarze

Zostaw komentarz


Redakcja portalu zastrzega sobie prawo usuwania komentarzy obraźliwych dla innych osób, zawierających słowa wulgarne lub nie odnoszących się merytorycznie do tematu artykułu, wpisu, obiektu. Informujemy, że oprogramowanie rejestruje dane osoby komentującej (IP, czas), które na wniosek prokuratury, sądu lub policji mogą zostać przekazane celem ścigania sprawców czynów sprzecznych z prawem.

Więcej informacji w regulaminie komentarzy.

Kalendarium
. . . . . . . . . . . . . . .
. . . . . . . . . . . . . . . .


Polecamy na FB
Facebook Pagelike Widget


Archiwa